۱۳۸۴/۱۰/۲۲ - 12:18:19

   نسخه چاپي خبر   اين صفحه را براي دوستان خود بفرستيد
ساختارشكني در ساختمان‌سازي
از جمله كشورهاي صنعتي كه در بازيافت مصالح ساختماني گام‌هاي موثري برداشته مي توان به آلمان اشاره كرد. در اين كشور بيش از 95 درصد مصالح سازه‌ها قابل بازيافت است.

تهران_ 20 دي _‌ 1384

پايگاه اطلاع‌رساني شهرسازي و معماري:

ايالات متحده آمريكا سالانه 150 ميليون تن مصالح ساختماني را ازبابت ساخت و ساز و ويران كردن خانه‌ها متضرر مي‌شود.

حدود 92 درصد از اين مقدار مصالح ساختماني به عنوان زباله دور ريخته شده و از آنها استفاده ديگري نمي شود.

در ميان ساير كشورهاي صنعتي، معماران بخش‌هاي ساختمان‌سازي و ناظران اقدام به فرهنگ‌سازي در حوزه ساختمان‌سازي كردند تا از اين طريق هدر رفت مصالح ساختماني را در آينده به تعويق انداخته تا‌ وضعيتي مشابه آمريكا پيدا نكنند.

يكي از شيوه‌هاي كار بردي در اين رابطه استفاده از مصالح و اجزايي است كه در آينده قابل بازيافت باشند.

شيوه متداول ساختمان‌سازي در آمريكا بر تجمع مصالح در قسمت‌هاي مختلف ساختمان است كه اين مساله جداسازي اجزاي ساختمان و به دنبال آن انجام فرآيند بازيافت را غيرعملي مي‌كند.

از جمله كشورهاي صنعتي كه در بازيافت مصالح ساختماني گام‌هاي موثري برداشته مي توان به آلمان اشاره كرد. در اين كشور بيش از 95 درصد مصالح سازه‌ها قابل بازيافت است.

علاوه بر اين آلمان با ارايه قانوني با عنوان «مسئوليت توليدكننده در مقابل توليد» از همه توليدكنندگان صنعتي خواسته تا با پيروي از اين قانون، كيفيت محصولات خود را افزايش داده و نسبت به جداسازي و بازيافت توليدات خود مسئول باشند.

چنين خلاقيتي در ارايه اين طرح ابتدا ميان توليدكنندگان و كمپاني‌هاي خودروسازي رواج داشت،‌ اما اكنون صنوف ساختمان‌ساز هم از آن پيروي مي‌كنند.

چند راهكار براي كاهش هزينه‌هاي ناشي از هدر رفت مصالح ساختماني وجود دارد:
1- شناسايي مصالح (به ويژه پلاستيكي بودن آنها) براي اين كه تركيب آنها مشخص شود
2- استفاده از چفت و بست‌هايي كه به راحتي از يكديگر جدا مي‌شوند
3- گزينش مصالح قابل بازيافت
4- كاهش تعدد و تنوع مصالح
5- تا حد امكان كاهش مصالح سمي و پلاستيكي در ساختمان

در هلند، سياست‌هاي جلوگيري از هدر رفت مصالح ساختماني در بازيافت 80 درصد از 15 ميليون تن محصولات به كار رفته در ساختمان ها نتيجه‌بخش بوده است.

در اين كشور با وضع قانوني در سال 1997،‌ كاربرد مصالح غيرقابل بازيافت در ساختمان‌سازي ممنوع و لزوم كاربرد انواع قابل بازيافت اين مصالح الزامي شد.

مبحث ديگري هم در حوزه ساختمان‌سازي به اقدامات تخليه ساختمان‌ها به شكلي سريع اشاره مي كند. به اين معنا كه از در و پنجره و كابينت‌هايي استفاده شود كه به راحتي و با سرعت قابل انتقال از محل باشند و‌ به فروش برسند.

بنابراين براي نصب آنها استفاده از چفت و بست‌هايي كه قابل بازيافت باشند، نيز ضروري است.

به عنوان نمونه چنان چه براي اين كار از چسب استفاده شود، فرايند بازيافت در و پنجره و ساير قسمت‌هاي داخلي ساختمان عملي نخواهد شد.

اما طرح‌هايي كه در آن از چسب استفاده نشده و بيشتر چفت و بست‌هايي چون پيچ در آن به كار رفته،‌ فرايند جداسازي مصالح ساختماني را آسان‌تر و عملي تر مي‌كند.

چارچوب ذهني ديگري كه براي كاهش ميزان هدر رفت مصالح براي ساختمان‌ها متصور مي‌شود «تئوري لايه‌ها» است.

اين تئوري معتقد به تقسيم يك ساختمان به انواع لايه‌هايي است كه در ارتباط با يكديگر ند.

اين لايه‌ها پنج نوع است كه شامل زمين، بنا، خدمات ساختماني، پوشش ساختمان و فضا و محوطه اطراف آن مي شود.




نظر شما در مورد این خبر؟


اخبار مرتبط
شوراي شهر تهران، شهر دوستدار کودک را تصويب کرد
چهارراه‌هاي توكيو الگوي پژوهشي كارشناسان انگليسي مي‌شود
آسيا ، آلودگي هوا را جهاني مي کند
مهمترین اخبار
زمان زيادي براي اجراي معماري اسلامي نياز است
چهار برج 70 طبقه، مركز دوماي شهر مسكو مي‌شود
رعايت ضوابط نما سازي براي دريافت پروانه اجباري مي‌شود