خبرگزاري ميراث فرهنگي ، گروه شهري ، محمد رضا خسروي : ترافيک بدون ترديد معضل شماره يک تهراني هاست . از هر شهروند تهراني که بپرسيد بي ترديد و بدون لحظه اي تامل خواهد گفت که تا معضل ترافيک حل نشود در اين شهر از آرامش خبري نيست. اگرچه چنين است اما نگاهي به تجربه هاي ساير کشورها و نيز سياستگذاري مديران شهري نشان مي دهد در اغلب کشورهاي جهان شهرداري ها در جستجوي راه هايي براي حل معضل حمل و نقل بوده اند و نه معضل ترافيک.

اگر به شهرهاي اروپايي سفر کنيد ، در پاريس و لندن و برلين بي ترديد با خيابان هايي پر ترافيک هم مواجه مي شويد هرچند که ترافيک در اين شهرها هيچ گاه به اندازه تهران سنگين نخواهد بود اما در اين شهرها شهروندان به دو دسته تقسيم مي شوند کساني که از خودروي شخصي استفاده مي کنند و هزينه آن را مي دهند و البته در ترافيک هم مي مانند و کساني که از وسايل حمل و نقل عمومي استفاده مي کنند و با سرعت به مقصد مي رسند.

 نگاهي دقيق تر به تجربه شهرهاي جهان گوياي آن است که مديران به جاي توجه به معضل ترافيک به حل مساله حمل و نقل عمومي توجه کرده و با اولويت دادن به حرکت وسايل حمل و نقل عمومي مشکل رفت و آمد مردم را در سطح شهر حل کرده اند.

در چنين شهرهايي فضاي اختصاص داده شده براي اتوبوس ها و ديگر وسايل حمل و نقل عمومي به مراتب وسيع تر از معابري است که در اختيار خودروهاست و مطمئنا اتوبوس ها به مراتب زودتر از خودروهاي شخصي به مقصد مي رسند.

 تراموا و مترو در خدمت حمل و نقل عمومي است و به دليل گران بودن بنزين و نيز پارکينگ هاي عمومي در شهرهايي مانند لندن مردم بسيار به ندرت از خودروهاي شخصي استفاده مي کنند. هزينه تاکسي در لندن تقريبا 10 برابر قيمت متروست و به همين دليل در برنامه روزانه بسياري از مردم جايي ندارد و اغلب شهروندان براي حمل و نقل در شهر از تراموا و مترو استفاده مي کنند.

کافي است تنها چند دقيقه زندگي هر روزمان در تهران را با هم مرور کنيم . شهري که فقط و فقط در انحصار خودروهاي شخصي است. ماشين هايي که هر روز بر تعدادشان افزوده مي شود و بي هيچ نگراني و بدون پرداخت هيچ عوارضي راهي خيابان هاي پايتخت مي شوند. کار به جايي رسيده که اجراي طرح هايي مانند طرح زوج و فرد که با همه ايرادات به هر شکل راهي براي محدود کردن تردد خودروهاي شخصي به سود منافع جمعي است ، نقد عده اي را بر مي انگيزد ، تعرفه پارکينگ هاي مراکز خريد که به 2000 هزار تومان مي رسد انتقادات ديگري را به راه مي اندازد و اگر خط ويژه اي در بزرگراه مي کشند از اين سو و آن سو فرياد بلند مي شود که پس ما چي ؟ چر راهمان را تنگ مي کنيد ؟

واقعيت اين است که به دليل يک مشکل ديرينه تاريخي که در فرهنگ بسياري از ما ريشه دوانده ، درست استفاده کردن از تکنولوژي را نياموخته ايم به طوري که خودروهايي که مي بايست اسباب و زمينه راحتي ما را فراهم آورند امروز بلاي جانمان شده اند.

مواجهه با معضل ترافيک تهران بيش از هر چيز نيازمند توجه به منافع عمومي و تاکيد بر آن در قبال منافع شخصي است . چرا بايد افراد جامعه در گروه هاي مختلف به دليل تمکن مالي که دارند در خانواده به ازاي هر نفر يک ماشين داشته باشند اما فرزندان ما در هواي آلوده به انواع بيماري هاي تنفسي ، ناراحتي هاي قلبي و آلرژي مبتلا شوند ؟

وقت آن رسيده که شهرداري تهران و دولت همسو با يکديگر و در قالب طرح و برنامه اي هماهنگ نقطه پاياني بر رفتارهاي غيرمسوولانه جماعتي بگذارند که آسايش مقطعي خودشان را ولو با به خطر انداختن جانشان در طول زمان بر سلامت ميليون ها نفر ترجيح دهند.

افزايش هزينه هاي استفاده از خودروي شخصي در تهران مهمترين راهکاري است که زمينه کاهش استفاده از خودروهاي شخصي را فراهم مي کند با اين همه اجراي موفقيت آميز اين طرح منوط به توسعه همزمان ناوگان حمل و نقل عمومي است به گونه اي که شهروندان متقاعد شوند که اگر از وسيله شخصي استفاده نکنند هم سفر درون شهري آرام و امني را در هر ساعتي از روز تجربه خواهند کرد. براي تحقق چنين منظوري بايد گره حمل و نقل را در تهران گشود و به وسايل حمل و نقل عمومي اولويت حرکت داد.