پايگاه اطلاع رساني و شهرسازي، پويا سالمكار: شهر نشيني به شکل امروزين با صنعتي شدن آغاز شده و همين طور به شتاب آن افزوده مي شود. لوازم صنعتي شدن در شهر را مي توان در نمونه هاي بارز تراکم بالا - نسبت مساحت به جمعيت- و غلبه ي زمين هاي توليدي و مسکوني نسبت به زراعي و بکر مشاهده کرد.

 اين به همراه مصرف گرايي که زاييده تفکر جوامع صنعتي و مدرن است، تاثيرات مستقيمي بر کالبد شهري و ذهن و رفتار و روان شهرنشيان گذاشته است. مثلا يکنواختي کالبدها و فضاها و بناهاي شهري و ماشيني شدن براي توليد و مصرف بالا، موجب تضعيف قوه خيال و خلاقيت در شهرنشيان شده است. اين مسئله يکي از چالش هاي جدي دهه هاي اخير قرن بيستم ميان مهندسان عمران و شهرسازان و انبوه سازان و معماران در اقصي نقاط جهان بوده است. تا قبل از منشور 2000 در منشور آتن به شهرسازي بيشتر از جنبه فني و مهندسي و کالبدي توجه مي شد و هدف اصلي از شهرسازي افزايش کمي راهها و جاده هاو خانه ها و واحدهاي توليدي و تجاري به منظور افزايش توليد بود. معماران که بيشتر با ديدي هنرمندانه و زيبايي شناسانه به عمارت و بنا مي نگرند،در جوامعي که عزم خود را براي صنعتي و مدرن شدن جزم کرده بودند، تا قبل از منشور 2000 اغلب به حاشيه رانده شده بودند.

 اين مسئله تاثير زيادي به تضعيف تخيل و تنوع حداقل در فضاي شهري گذاشت. اما در منشور 2000که در فضايي پست مدرني با حضور و تبادل افکار اکثر کارشناسان برجسته جهان منتشر شد، بيشتر بر روي تنوع زيست بومي و عقايد و افکار متفاوت و فرهنگ هاي مختلف تکيه دارد تا نگاهي ماشيني و مکانيسمي و يکنواخت سازي. يکي از مصاديق مهم تنوع و تعدد افکار در فضاهاي شهري، توجه به نقاشي هاي دبواري است. 

 نقاشي ديواري ضمن آنکه موجب ورود خلاقيت و تنوع در فضاهاي شهري مي شود، به نوعي گفتمان مختلف فرهنگ ها و افکار عمومي را نيز به شهر وارد مي کند. زيرا، در نقاشي، نقاش اثر خود را بدون هيچ گونه پيش داوري و بيان نظري واحد در مقابل چشمان مخاطبان قرار مي دهد تا آنها مطابق ديدگاه و مشرب فکري خود برداشت هاي مختلفي نمايند. از طرفي در شهرسازي ما نيز که هنوز تفکر ماشيني و مکانيسمي آن هم بدون توجه به قوانين ساده ساخت و ساز بر آن حاکم است، و صحنه شهر مملو از بناهاي بدقواره و نامتناسب و عاري از برخورداري از حداقل اصول ساخت و ساز شهري است و اين طور که بنظر مي رسد تا سالهاي متمادمي هم قابل اصلاح نيست، نقاشي هايي ديواري، يکي از معدود عرصه هاي بروز خلاقيت و هنر در سطح شهر است که مي بايست بسيار به آن خوش بين بود. توجه سازمان زيبا سازي شهرداري تهران به جلب مشارکت هنرمندان در اداره امور شهري با برگزاري جشنواره کاريکاتور شهري و نصب کاريکاتورهاي مختلف در ايستگاههاي اتوبوس و توجه به هنرهاي تجسمي و نقاشي هاي ديواري از نکات مثبتي است که اتفاقا به چشمان شهروندان پايتخت آمده  و اندکي حظ بصري و هنري از دست رفته شان را به آنها بازگردانده است.