خبرگزاري ميراث فرهنگي، گروه شهري، زهرا باقري شاد : نقاشي هاي ديواري فرهنگ را با پيکر شهر و زندگي هر روزه مردم پيوند مي دهند. شهر با همه زيبايي ها و زشتي ها زندگي هر روزه شهروندان را محاصره کرده است و پس هر لحظه اي ديوارهاي بلندي اطرافمان بالا مي رود ديوارهاي خاکستري ، ساختمان هاي خاکستري و در ميان آنها گاه به گاه منظره رنگ به رنگ ديوارهايي که گاه براي چند لحظه هم که شده متوقفمان مي کنند.
ديوارهاي تهران تاکنون ميزبان نقاشي هايي بوده اند كه به جنبه هنري آنها کمتر توجه مي شد. اين روزها اما نگاهي شهر نشان دهنده ورود نسل جديدي از نقاشي هاي ديواري است.
در سال هاي اخير با اختصاص اعتبار 4 ميليارد تومان از سوي شهرداري تهران نقاشي هاي ديواري با نوآوري هاي چشم نواز در تهران خلق شده اند.
سيد محمود شعيبي، رييس اداره نقاشي هاي ديواري شهرداري تهران شهرداري مي گويد سازمان زيبا سازي تصميم گرفته ساماندهي نقاشي هاي ديواري تهران را به متخصصان بسپارد و آنچه امروز در تهران شاهديم ماحصل سياستگذاري هاي جديد است.
شعيبي اعتبار مورد نظر را براي ساماندهي اين نقاشي ها مناسب مي داند و تاكيد مي كند كه براي استفاده از اين رقم قابل توجه شهرداري بايد همه پتانسيل خود را جمع كند تا اين بودجه را به جريان بيندازد. به گفته او با 4 ميليارد تومان اعتبار مي توان گام هاي بلندي براي اصلاح وضعيت موجود نقاشي هاي ديواري برداشت و از هنرمندان و متخصصان تراز اول در اين زمينه استفاده کرد.
تاكيد رييس اداره نقاشي هاي ديواري شهرداري تهران بر استفاده از تخصص هنرمندان در آفرينش آثار هنري ديواري در حالي است كه به باور برخي از كارشناسان هنري اين اتفاق هنوز در ايران نيفتاده و هنرمندان و نقاشان تا به حال اين فرصت را به دست نياورده اند كه از ديوارها و مناظر شهري براي خلق بهترين آثار خود استفاده كنند.
رضا موسوي ،كارشناس ميراث فرهنگي استان تهران در اين باره مي گويد: «نقاشان بزرگي چون لئوناردو داوينچي برخي آثار هنري خود را چه در فضاي داخلي ساختمان هاي معروف شهر و چه در فضاي خارجي و روي ديوارهاي شهر به تصوير مي كشيدند.اين مساله در حال حاضر هم در ايتاليا و فرانسه و ساير كشورهاي اروپايي يك پديده رايج است و هنرمندان در اين كشورها اين امكان را دارند تا از مبلمان شهري براي به نمايش كشيدن آثار خود استفاده كنند.»
به گفته اين كارشناس خلق نقاشي هاي ديواري در اين كشورها به صورت هدفمند دنبال مي شود در حالي كه نقاشي هاي ديواري در تهران تنها در مواردي به صورت هدفمند به وجود مي آيند.
او در اين باره مي افزايد: «برخي نهادها مثل سازمان تبليغات بر اساس ديدگاه ها و اهدافي كه مد نظر دارند به صورت تعريف شده روي نقاشي هاي ديواري كار مي كنند اما ساير سازمان ها اعم از دولتي و نيمه دولتي و خصوصي تا به حال اين فرصت را پيدا نكرده اند.»
موسوي با تاكيد بر اين مساله كه تا به حال هيچ يك از نقاشان بزرگ و هنرمندان به نام ايراني آثار هنري خود را بر ديوارهاي شهر به تصوير نكشيده اند مي گويد: «شما اصلا تا به حال ديده ايد كه كار هنري آقاي كاتوزيان روي ديوارهاي شهر نقاشي شده باشد؟ به نظر مي رسد در كشور ما هنرمندان معروف و اسم و رسم دار زيادي در فضاي شهري تا به حال به خلق آثار هنري دست نزده اند. بيشتر نقاشي هاي ديواري هم تنها نام و نشان شركت هاي متولي را با خود به همراه دارند. اما اسم هنرمندان در حاشيه آنها ديده نمي شود.»
اين در حالي است كه استفاده از نقاشي ها و آثار هنري بر ديوارهاي شهر به ويژه در مناطقي كه از منظره بصري خوبي برخوردار نيستند مي تواند به بهسازي منظر شهري كمك كند.
در چنين شرايطي است كه شعيبي استراتژي جديد شهرداري تهران را در راستاي ساماندهي نقاشي هاي ديواري تهران حمايت از هنرمندان جوان مي داند و مي گويد:« ما در روند كاري خود از ابتدا چنين روشي را در پيش داشتيم و تا به حال نيز از هنرمندان و استادان بسياري در خلق آثار هنري كمك گرفته ايم. اين مساله در حال حاضر نيز در شهرداري قابل پيگيري است.»
با اينهمه موسوي با بيان اينكه هنوز از فضاي خالي ديوارهاي شهر تهران و برخي كلانشهرها همچون اصفهان در زمينه ساماندهي مبلمان شهري استفاده بهينه نشده است مي گويد: «نقاشي ديواري فضاي مناسبي است تا بتوانيم از طريق آن فرهنگ يك شهر را به نمايش بكشيم. در تهران و اصفهان و بسياري از شهرهاي ما اتفاق هاي خوب تاريخي به وقوع پيوسته است كه ارزش به تصوير كشيده شدن دارند. اين در حالي است كه نقاشي هاي ديواري فعلي هنوز كيفيت مناسب را در زمينه به تصوير كشيدن مباحث فرهنگي شهري ندارند.»
به اعتقاد اين كارشناي تنها زماني فرصت ساماندهي و استفاده بهينه از ديوارهاي شهر براي خلق آثار هنري پيش مي آيد كه از هنرمندان و نقاشان براي همكاري بيشتر دعوت شده و در اين رابطه اعتبار كافي نيز در اختيار آنها گذاشته شود.و اين ايده اي است كه سال هاي است در بسياري از كلانشهرهاي دنيا مورد استفاده قرار گرفته و حتي در برخي از شهرها مانند لندن، پاريس و رم به يكي از جاذبه هاي گردشگري تبديل شده است.